Αυλόγυρος

(ΧΡΟΝΟΣ 4ος, ΤΕΥΧΟΣ 13, Μάϊος - Ιούνιος - Ιούλιος 1998)

ΤΑ ΚΑΤΑ ΛΟΤΖΑΣτη Χαραυγή της Νιας Δευτέρας

του Γιώργου Β. Κεφάλα

Απόγευμα της Νιας Δευτέρας ( Δευτέρα της Διακαινησίμου ), κι' η κουβέντα στη Λότζα είχε ανάψει.

- Βρε παιδί μου κρίμα τις φόλες που έβαλα. Έλεγε η μια.

- Ήντα που κουβεντιάζετε; Ρωτούσε η άλλη.

- Άστα Ματίνα, η αλεπού μου 'φαε την πιο καλή μου πουλάδα!, ξανάπε η πρώτη.

- Δεν πιστεύγω να 'χει αλεπούδες τέτοιο καιρό; είπε η κυρά Ματίνα η Καπετάνισσα και συνέχισε. Μα τώρα που το λέεις έχασα μια κατεψυμένη κότα απέ το ψυγείο.

- Ε! καλά κουμπάρα πααίνουν οι αλεπούδες στα ψυγεία;

Ανάμεσα τους η κυρά Καλλιόπη η Σπανουδιά τις άκουγε και κάποτε τους είπε με νόημα.

-Μωρέ υπάρχουν αλεπούδες. Κι' α δε τις εφάαν οι αλεπούδες μπορεί τ' αλεποκούλουκα που περπατούν ολόρτα. Οι άλλες γελάσανε μα δεν έδωσαν σημασία.

Πέρασαν πάνω από είκοσι χρόνια. Οι νομικοί λένε, πως τα εγκλήματα που έχουν σχέση με φόνο παραγράφονται σ' αυτό το διάστημα, αν οι αυτουργοί δεν συλληφθούν. Καιρός λοιπόν ν' αποκαλυφθεί και κάποια απαγωγή μετά φόνου. Βέβαια πρόκειται για απαγωγή και δολοφονία όρνιθας. Όρνιθας ελευθέρας βοσκής. Ελπίζω " το έγκλημα " να 'χεί παραγραφεί.

Ο μίτος της ιστορίας μας θα μας οδηγήσει πίσω στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Μέρες του Πάσχα. Κι' η κραταιά μας παρέα, που μάρτυρας αδιάψευστος είναι η φωτογραφία που δημοσιεύουμε, γιατί είναι εκείνων των ημερών, συναντιέται στον τόπο μας. Αφού συμμετέχουμε όλοι στο στολισμό του Επιταφίου και στα Εγκώμια, τέλος φθάνει η Εορτή των Εορτών.

Ανήμερα το βράδυ του Πάσχα, στη μεγάλη αίθουσα του παλαιού Σχολειού, στήνουμε χορό μεγάλο. Είναι περασμένα μεσάνυχτα, όταν κάποιος συμβουλεύει, πως " το ζουμί της κότας είναι φάρμακο για το στομάχι κι' αντίδοτο του αλκοόλ ". Το πατρικό μου σπίτι ειν' αδειανό και προσφέρεται.

η κραταιά παρέα

Η "κραταιά" παρέα της εποχής εκείνης. Διακρίνονιαι οπό αριστερά καθήμενοι: Βαγγέλης (Λάκης) Κ. Σπανός. Σιδερής Κατσαρός. Γιώργος Β. Κεφάλας. Γιάννης Ν. Ζαννής. Ιωάννα Κοτσάτου. Στέλιος Γ. Κατσαρός. Λεμονιά Σιταρα, Πόπη Βορριά. Βασίλης, Κ. Βουρνούς και όρθιοι: Βαγγέλης Γ. Σπανός, Γιάννης Ν.Κοτσάτος, Γιάννης Κ. Σιταράς. Νίκος Ι. Κεφάλας, Σωτήρης Κ. Καπετάνιος (ο μετέπειτα ιερέας). Μαρία Γ. Σπανού. Ειρήνη Μ. Μίχαλου, Θανάσης Κ. Καπετάνιος, Πόπη Μ. Μίχαλου, Μαρκέλλα Σιταρά και Πέτρος Μοσχούρης.

Ύστερα, υπήρχαν και μαγειρικά σκεύη. Έτσι, οι περισσότεροι άνδρες της παρέας, περίπου είκοσι, πήραμε το δρόμο για το Κάτω Χωριό. Συγκεντρωθήκαμε σ ένα μικρό χώρο που χρησίμευε για κουζίνα κι' αρχίσαμε το " πολεμικό συμβούλιο ". Το πρόβλημα ήταν ότι δεν διαθέταμε κοτέτσι. Η δε γιαγιά μου που έμενε απέναντι, είχε μόνο δύο κότες. Γι' αυτό, λόγοι " ηθικής τάξης " απέκλεισαν ένα τέτοιο κτύπημα. Αφού συζητήσαμε τους πιθανούς στόχους της νυχτερινής επίθεσης με τον όρο ότι "η εισβολή" έπρεπε να γίνει σε πολυάριθμο κοτέτσι, ορίσαμε το έργο των μελών της παρέας.


© Φιλοπρόοδος 'Ομιλος Κουρουνίων Χίου,    Κουρούνια, Χίος  -  Kourounia, Chios