Ήθη και έθιμα - Στα εικονίσματα

του Πάροικα

Τη χαραυγή της Νιας Δευτέρας, τη μέρα της γιορτής τ' αη-Γιωργιού, ο αχός της καμπάνας της χωριοκλησιάς σηκώνεται στον αγέρα. Ετούτη, είναι η μεγάλη ώρα για την περιφορά των εικόνων. Τέτοια εθίματα, ριζώσανε στα μέρη μας χρόνια και χρόνια πριν.

Στο τοιχογύρι του γέρο-πλάτανου, στον αυλόγυρο της εκκλησιάς μ' ευλάβεια καθένας, μετρώντας τις δυνάμεις του, παίρνει απ' τα χέρια του παπά το βλογημένο κόνισμα. Και η ανθρωποσύναξη του μικρού μας τόπου, σε λίγο θα κινήσει με βήμα αργό για το αντικρινό ξωκλήσι, που σαν τ' αγριοπούλι φωλιάζει αιώνες τώρα, στην πλαγιά της Αμανής.

Με τις πρώτες αχτίνες του ήλιου, τ' ανθρωπολόϊ πήρε ν' ανεβαίνει για την απέσω στράτα. Καταμπροστά η γαλανόλευκη, αντάρτισσα ανεμίζει στον πρωινό αγέρα. Και το βαρύτιμο λάβαρο τ' αφέντη του χωριού μας αη-Γιαννιού, αμέσως παραδίπλα. Ξοπίσω, τα παλιά κονίσματα του τέμπλου, με τις ξεθωριασμένες κι' αυστηρές στην όψη, μορφές των αγίων. Ύστερα, ο ξύλινος πανάγιος σταυρός, δίχως το σώμα του Ζωοδότη, συντροφεμένος απ' τ' ασημοκόλητα ξαπτέρυγα. Τέλος, ανάμεσά τους θαρρείς, ο αναστημένος Ναζωραίος, θριαμβευτής της ζωής και νικητής του θανάτου.

Και όλη ετούτη η λαμπροστόλιστη πομπή, που ρυθμό της έδινε ο χαρμόσυνος ήχος της καμπάνας, φορές ανάκατος με τα ξέμακρα κουδουνίσματα από κάποιο κοπάδι της Αμανής, αλάργαινε ολοένα. Κι' όσο η πορεία ξεμάκραινε, το πιότερο έμπαινε στο νιοσύστατο βασίλειο της Άνοιξης, το πρόσφατα λευτερωμένο από το γκρίζο και μουντό του χειμώνα.

Τότες, το αχόρταγο μάτι του προσκυνητή, σφιχτά αγκαλιάζει την ολοκίτρινη χλαμμύδα του σπάρτου και το καταπόρφυρο της παπαρούνας, που λες και φαντάζει με ματωβαμένη κηλίδα, λείψανο της θυσίας στο πράσινο πεδίο της μάχης για την κυριαρχία των εποχών.

Την  πανδαισία  τούτη  των  χρωμάτων  και τη γλυκύτητα των

ήχων, έρχεται να πληρώσει η ευωδιά του μυρωμένου αγέρα. Κι' είναι αυτός ανάμικτος από το μοσχολίβανο, το άγριο σπαρτολούλουδο, τη νιόβγαλτη αθρίμπη και το νοτισμένο από την πάχνη της αυγής χώμα.

Κι' όλοι μαζί βαδίζανε με πολιορκημένες τις αισθήσεις. Και βαδίζοντας στα πρόσωπά τους έβλεπες χαραγμένη την Ελπίδα, που Άνοιξη και Ανάσταση απλόχερα προσφέρουν.


Παλιά φωτογραφία απο την περιφορά των εικόνων

 Σχετικά άρθρα...


© Φιλοπρόοδος 'Ομιλος Κουρουνίων Χίου,    Κουρούνια, Χίος  -  Kourounia, Chios