Βιογραφικό σημείωμα του Γιώργου Παναγιωτάκη


Γιώργος Παναγιωτάκης

ο Γιώργος Παναγιωτάκης

 

1900

Γεννήθηκε στο Μοχό Ηρακλείου της Κρήτης. Τριών χρονών χάνει τον πατέρα του και στα δώδεκα τη μητέρα του.

1912

Φτάνει στο Ηράκλειο για γυμνασιακές σπουδές και παράλληλα παρακολουθεί μαθήματα αγιογραφίας.

1917

Πηγαίνει στην Αθήνα ως φοιτητής της Σχολής Καλών Τεχνών στο Πολυτεχνείο, με καθηγητές τους Γερανιώτη, Βικάτο και Γ. Ιακωβίδη. Τα πρώτα τρία χρόνια διδάσκεται και γλυπτική από το Θωμά Θωμόπουλο. Συμφοιτητές του υπήρξαν οι Σπ. Βασιλείου, ο Ηλιάδης, ο Ερ. Λεκκός. Διακόπτει τις σπουδές του για να ακολουθήσει το στρατό στη Μ. Ασία. Η καταστροφή του 1922 το βρίσκει στο Αφιόν Καρά Χισάρ. Αιχμαλωτίζεται. Οι κακουχίες και το ξύλο του αφήνουν ανεξίτηλα σημάδια μέχρι το τέλος της ζωής του. Η τέχνη του τον έσωσε, ζωγραφίζοντας Τούρκους αξιωματούχους.

1927

Αποφοιτά από τη Σχολή Καλών Τεχνών, μετά από επτά χρόνια σπουδών (τότε η φοίτηση περιελάμβανε πέντε χρόνια σχέδιο και δύο χρόνια χρώμα). Παντρεύεται τη Χρυσούλα Σαμαρά και αποκτά μαζί της δύο παιδιά. Εργάζεται στα θέατρα "Κοτοπούλη" και "Μουντιάλ" ως σκηνογράφος.

1934

Πεθαίνει η γυναίκα του και φεύγει για τη Ρουμανία προσκεκλημένος από την ελληνική κοινότητα της Κωνστάντζας.

Αγιογραφεί το Ναό της Μεταμόρφωσης του Χριστού και αφήνει επίσης μεγάλο έργο από πίνακες πορτραίτων και γενικότερων συνθέσεων σε ιδιωτικές συλλογές. Επιστρέφει στην Αθήνα και αγιογραφεί την Παναγία στη Μητρόπολη Αμαρουσίου, καθώς και εκκλησίες στα Μέγαρα και στη Μάντρα Αττικής.


© Φιλοπρόοδος 'Ομιλος Κουρουνίων Χίου,    Κουρούνια, Χίος  -  Kourounia, Chios